raškolovano.znanje(o^o)

Icon

kolektivno samoobrazovanje u umetnosti i kulturi…

(English) In Modulation Mode: Factories of Knowledge :: Gerald Raunig

Read the rest of this entry »

http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/digg_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/reddit_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/stumbleupon_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/delicious_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/technorati_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/google_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/myspace_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/facebook_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/twitter_48.png

Produkcija znanja :: Jelana Knežević

Produkcija znanja javlja se kao pojam koji označava složeni proces kreiranja i organizovanja informacija u savremenom društvu. To je proces koji podrazumeva potrošnju vremena i finansijskih sredstava i zbog toga su oni koji rade na produkciji novog znanja često osobe zaposlene u državnim institucijama, univerzitetima, velikim neprofitnim organizacijama ili velikim korporacijama.

Dominantni modeli produkcije znanja:

1. edukativni sistem, istraživački instituti i drugi objekti u kojima se vrše istraživanja, a koji su subvencionisani državnim ili privatnim sredstvima (upravljanje znanjem);

2. visoko profesionalni istraživački kadar koji sprovodi istraživačke projekte društvenih nauka (razvoj ljudskih resursa);

3. pristup lokalno dostupnom znanju društvenih nauka (lokalno znanje);

4. pristup globalno dostupnom znanju društvenih nauka (globalno znanje);

5. čuvari prolaza koji evaluiraju istraživački proizvod; npr. u obliku pregleda (kritička ocena) od strane kolega (autorizacija);

6. izdavanje istraživačkih rezultata u lokalnim štampanim medijima (lokalna dokumenta);

7. izdavanje istraživačkih rezultata u internacionalno poznatim štampanim medijima (globalna dokumenta).

Možemo napraviti razliku između dva režima kojima se dodeljuju resursi za produkciju novih znanja.

Jedan je sistem dodeljivanja prava na intelektualnu svojinu, kao što su moderni sistemi patentiranja i copyright sistem. Drugi je režim “otvorene nauke”, koji se često nalazi u domenu “čistih” naučnih istraživanja. Danas taj sistem možemo donekle videti i u produkciji slobodnog i open source softwarea.

Prvi sistem dodeljuje jasna vlasnička prava nad novostvorenim znanjem, što uključuje izuzimanje drugih i sprečava druge da ga koriste, a dopušta trgovinu i licenciranje tog znanja. Kao što je dobro poznato, ovakav sistem omogućava snažan podsticaj za stvaranje znanja, po cenu da se stvaraju privremeni monopoli koji teže da ograniče proizvod i povećaju mu cenu.

Drugi sistem se do izvesne mere oslanja na činjenicu da pojedinci često prave izume ili stvaraju iz neprofitnih razloga, kao što je npr. radoznalost. Širenje rezultata istraživanja i znanja se postiže uz relativno nisku cenu, zato što dodela “moralnih prava” prvom koji objavi dodatak na već postojeći korpus znanja daje stvaraocima podstrek da šire to znanje brzo i naširoko. Stoga, u ovom sistemu upotreba tuđih proizvoda ili saznanja je ohrabrena i relativno jeftina, sa vrednošću upotrebe citata i moguće recipročnosti u deljenju znanja.

Reference:

Bronwyn H. Hall, “Incentives for Knowledge Production with Many Producers”, ESRC – University of Cambridge, Working Paper No. 292. University of California at Berkeley and NBER, Department of Economics

http://lib.northern.edu/infolit/tablesversion/lessons/lesson1/production.htm

http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/digg_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/reddit_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/stumbleupon_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/delicious_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/technorati_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/google_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/myspace_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/facebook_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/twitter_48.png

Open Source procedure u obrazovanju :: Marta Popivoda

Sa paradigmatskim obrtom ka imaterijalnoj proizvodnji i digitalnim tehnologijama, kada je svaka kopija identična originalu i svaka informacija potencijalno poklon koji ne uskraćuje onoga koji daje, vlasništvo se pojavljuje kao tačka na kojoj se razotkriva i demonstrira moć vladajuće klase i njene pozicije u hijerarhijskom klasnom poretku. Intelektualno vlasništvo je jedno od najkontroverznijih pitanja ovog složenog mehanizma, i postalo je posebno problematično u domenu ICTa, Interneta, WWWa, kod kojih su već u samu medijsku materijalnost upisani protokoli i procedure razmene i otvorenijeg pristupa informacijama.

Kritičari intelektualnog vlasništva u domenu digitalnih tehnologija, ali i šire, savremene kulture i društva (npr. Stallman i Wark), ukazuju da intelektualno vlasništvo sve češće ni ne pripada samim proizvođačima (piscima, programerima, umetnicima), već agentima kao što su izdavači, softverske kompanije, galerije, muzeji, pozorišne kuće itd.[1] Na ovom mestu dolazimo do pitanja “simboličkog vlasništva”, koje smatram ključnim za kontekst savremene produkcije znanja. Danas, u postfordističkom kontekstu imaterijalne proizvodnje određujući regulacijski sistem (p)ostaje vlasništvo nad konceptima, pojmovima, informacijama, paradigmama, istorijom. Oni se ubrzano komodifikuju kroz postojeće društvene institucije i na taj način održavaju vertikalni, hijerarhijski poredak između “onoga koji zna i onoga koji ne zna”, “onoga čiji se glas čuje i onoga koji je nečujan”, “onoga koji je vidljiv i onoga koji je nevidljiv” itd.

Kao kritičku reakciju na ove kategorizacije predlažem nezavisno kolektivno samoobrazovanje i implementaciju open source procedura u procese učenja. Ovo smatram jednim od mogućih načina ‘hakiranja’ informacija i njihove aktualizacije u vidu znanja. To omogućava krekovanje kodova institucionalizovanog obrazovanja i slobodno preuzimanje postojećih metodologija, njihovu reapropriaciju i implementaciju u sopstvene procedure. Kroz model kolektivnog samoobrazovanja moguće je istraživanje i angažovanje znanja koje ide preko aktuelnih vlasničkih odnosa u edukaciji, a i šire, znanja koje neće stati na mesto proizvoda i zatvoriti svoj kôd.

Termin open source originalno potiče iz Free Software pokreta. Slobodni software – kao opozicija vlasničkom softwareu – je software koji podrazumeva četiri osnovne slobode. Sloboda 0 je sloboda da se koristi program. Sloboda 1 je sloboda da se proučava i modifikuje program; mogućnost pristupa izvornom kodu je preduslov ove slobode. Sloboda 2 je sloboda redistribucije kopija programa. Sloboda 3 je sloboda da se program unapredi i kao takav dalje distribuira. Ono što je važno naglasiti jeste da dok se termin slobodni software odnosi na slobode jednakog pristupa informaciji, open source je metodologija kojom se ovi principi postižu[2]. Ova razlika je ono što open source čini primenljivim i na druge kontekste, kao što su umetnost i edukacija.

Antonio Negri i Michael Hardt (u Imperiji) pitanje copylefta otvaraju pretpostavkom da je danas, za razliku od prethodnog kapitalističkog sistema, mnogo lakše rekonfigurisati vlasničke odnose.[3] To je tako jer presudno vlasništvo nije više vlasništvo nad sredstvima za proizvodnju, odnosno mašinama, materijalima i sl, već nad nematerijalnim sredstvima kao što su ljudski um, misao, imaginacija, kreativnost i intelekt. I upravo ovo je potencijal koji implementaciju open source procedura u (umetničko) obrazovanje čini presudnim elementom u (klasnoj) borbi za slobodnu informaciju.


[1] McKenzie Wark, Hakerski manifest (A Hacker Manifesto), Multimedijalni institut, Zagreb, 2006.

[2] Vidi Tomislav Medak, “Open Source Paradigm in the Arts”, http://www.gnupauk.org/FlossTxt012

[3] Michael Hardt, Antonio Negri, Imperij, Multimedijalni institut, Zagreb, 2003.

http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/digg_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/reddit_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/stumbleupon_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/delicious_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/technorati_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/google_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/myspace_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/facebook_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/twitter_48.png

Komodifikacija znanja :: Iva Nenić

Produkcija i menadžment znanja (način na koji se informacija stvara, prezentuje, arhivira, prenosi, deli, prosuđuje) je podređen materijalnim uslova zadatog istorijskog trenutka kao i specifičnosti kulturalnih edukacijskih praksi. Sam objekt znanja u post-industrijskom društvu menja se rapidno usled ubrzanog tehnološkog razvoja i rezultirajuće sveprisutnosti informacije. Logika kapitala prodrla je u savremeno polje edukacije, menjajući koncept znanja od organizovane mase informacija u informacijsku robu. Kako je Louis Althusser upozorio: “ideološki državni aparat, koji je postavljen na dominantnu poziciju u zrelim kapitalističkim društvenim formacijama kao rezultat nasilnih političkih i ideoloških klasnih borbi protiv njegovih starih dominantnih ideoloških aparata – jeste edukacijski ideološki aparat”[1]. Pozni kapitalizam reguliše proces učenja na način u okviru koga se dominantna ideologija ne manifestuje kao jednostavna implementacija državnih hegemonih principa, već kao dublja promena u samom jezgru sistema edukacije: znanje se komercijalizuje, količina i relevantnost informacija rapidno raste, nove tehnologije postaju conditio sine qua non svakog procesa učenja. Svestan ove situacije Jean François Lyotard piše: “znanje se proizvodi i proizvodiće se kako bi bilo prodato, ono jeste i biće konzumirano kako bi se valorizovalo u novoj proizvodnji: u oba slučaja, cilj je razmena.”[2] Ovi regulativni principi utiču takođe i na ulogu samog učenja: danas, nije pitanje znanja koje se stiče u svrhe sopstvenog usavršavanja, već utilitarnog znanja koje se može iskoristiti na tržištu, kroz ulaganje maksimuma sposobnosti i imaginacije. Znanje kao roba-na-prodaju jeste obeležje kasnog kapitalističkog hegemonog know-how pristupa, u kome je spretnost u radu sa informacijama (posedovanje brzine i lokacije) važnija od težnje ka individualnoj kreativnosti izvan konvencijalnog institucionalnog okvira. Vrednosti nematerijalnog rada, kreativnosti i inovacije, sa druge strane, prepoznate su od strane tržišta, što je rezultiralo parazitskom eksploatacijom nematerijalnog domena od strane materijalnog[3].

Komodifikacija znanja, stoga, jeste proces transformacije koji se dešava u osnovi edukacijskog sistema ali i trenutno dominantno stanje znanja. Poziv na kontra-akciju u smislu različitih oblika kritike i kontrahegemonije, cilja jednako na teoriju i praksu. Pitanje jeste kako misliti vrednost znanja danas i kako razviti otvorene i autorefleksivne načine edukacije koji se razlikuju od konvencionalnih procedura. Neophodno je da ove strategije rade jednako sa lokalnim i globalnim uslovima, kao što su socijalne nejednakosti ili razlike među onima koji imaju efektivni pristup informacijskim i digitalnim tehnologijama i onih koji nemaju, kako bi ušli u trag određenim potrebama i izgradili kontekstom određene specifične taktike borbe protiv vladajuće logike kognitivnog kapitalizma. 


[1] Louis Althusser (1971), “Ideology and Ideological State Apparatuses”, in Lenin and Philosophy and Other Essays, Monthly Review Press, New York-London, str. 127-187, 152.

[2] Jean François Lyotard (1984), The Postmodern Condition: A report on knowledge, University of Minnesota Press, Minneapolis, str. 4

[3] Matteo Pasquinelli, “Immaterial Civil War: Prototypes of Conflicts Within Cognitive Capitalism”, Barcelona, September 2006, str. 8 http://www.rekombinant.org/ImmCivilWar.pdf

http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/digg_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/reddit_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/stumbleupon_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/delicious_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/technorati_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/google_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/myspace_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/facebook_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/twitter_48.png

DESCHOOLING CLASSROOM :: basic info

Deschooling Classroom [Self-education in the arts and culture] is a project that addresses the contemporary independent cultural scenes in the region, researching and offering an alternative to the hierarchical models of education in the art and culture. Methodologically, the project moves away from the concepts of individual authorship and expertise, and advocates open collective educational structures where self-organised communities facilitate horizontal production, exchange and distribution of knowledge.

The project is organised by TkH (Walking Theory) platform for performing arts theory and practice from Belgrade (http://tkh-generator.net) in partnership with Kontrapunkt, from Skopje (http://kontrapunkt-mk.org).

Its specific objectives are:

  • to raise the awareness of potentialities of self-education, and to develop methodologies for alternative education in contemporary art and culture;
  • to offer studying new and hybrid fields of contemporary culture and art and to help sharing the critical knowledge among art and cultural practitioners;
  • to stimulate collaboration among those who aim to intervene in the existing cultural system;
  • to challenge the conceptual and infra-structural set-up of cultural institutions; and
  • to create new supporting infrastructures for the independent cultural scenes.

The project builds upon international trends of alternative educational culture that appeared in late 20th century in the context of post-Fordist capitalist societies[1]. The wide ranging initiatives try to critically reflect the mainstream education and to find various alternatives, more appropriate to the new social conditions and increased importance of the service industry. Our project is concentrated on independent cultural scenes in the age of transition in the Balkans, where self-organisation and self-education are necessary for the actors to act critically and to be socially relevant and engaged. Its theoretical background is contemporary critical theory, and some of the main references are: Jacques Rancier’s reflections from Ignorant Schoolmaster,[2] Jean-Luc Nancy’s theses on collaboration and belonging, and Ivan Illich’s radical thoughts from Deschooling Society.[3]

Programme of the project runs through two “vectors”:

  1. Content – the programme is orientated toward critical, inter-disciplinary, hybrid knowledge in the field of contemporary art and culture; wherein possible topics include: Curatorial practices in visual and non-visual arts, Interdisciplinary dramaturgy; Free software and digital technology; Inter-medial artistic production, etc;
  2. Methodology – various forms of research and learning about skills and principles of self-organisation and self-education will be organised, e.g. workshops about facilitation, practical advices for running an NGO, discussions about models of decision making processes and about non-hierarchical group work, etc.

In terms of activities, the project is organised in two cycles through which each “generation” will go through the process of collective self-education. Each generation consists of 3-4 working groups gathered around common themes in the above mentioned fields. All the groups have regional character and include 6-8 members from both Belgrade and Skopje. They will participate in following programmes:

  • Open Week is 3-day event, consisting of workshops, lectures and presentations, whose aim is to attract attention and raise awareness about self-education – therefore these will be open to the general public. The open weeks will be organised in Belgrade in 2009 and in Skopje in 2010, and they are departing points for each generation.
  • Incubator comprises a long-term (6 months) collaborative work of the working groups. Their curricula will be designed by the participants, and include a continual self-educational process of the groups in Belgrade and Skopje via video link, and programmes facilitated by invited guest lecturers every month.
  • Summer School is intense one-week educational event, held once per cycle/year. It is created by the participants of all groups from one generation, for themselves and also for the others interested in the topics, especially those from the region. The summer schools will be organised in Ohrid in 2009 and in 2010 probably in Montenegro (will be decided afterwards).
  • Timeshare Campus is accommodation/work structure that facilitates the collaboration between the participants during the time of preparing collective cultural productions with which each cycle is finalised. Two apartments in Skopje and Belgrade will be rented and made available to the groups in the period of two months. The collaborative products can be e.g. video, fanzine, installation, web site, etc. They will be publicly presented in the region afterwards.
  • The project will end with the production of a Toolbox. It includes a Handbook on self-education, written by the participants, organisers, and guests/lecturers. Also, we will make a documentary film, which presents the project and its potential for application in other contexts. The Toolbox will be publicly presented locally and regionally, aiming to obtain visibility and to impact other regional scenes.

[1] I.e. the context of dominancy of immaterial labour, so called “cognitive capitalism”. See more in: Paolo Virno, Grammar of the Multitude; For an Analysis of Contemporary Forms of Life (2004), New York: Semiotext(e).

[2] Jacques Ranciere: The Ignorant Schoolmaster: Five Lessons in Intellectual Emancipation (1991), Stanford: Stanford University Press.

[3] Illich, Deschooling Society (1971), London: Marion Boyars, available at http://www.preservenet.com/theory/Illich/Deschooling/intro.html.

http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/digg_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/reddit_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/stumbleupon_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/delicious_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/technorati_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/google_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/myspace_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/facebook_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/twitter_48.png

Tag Cloud