расшколувано.знаење(o^o)

Icon

колективно самообразование во уметноста и културата…

OTVORENI DAN(o^o) :: Bojana Kunst / Jan Ritsema / Ana Vujanović :: 8. maj, NU “Božidar Adžija”

Sharp Thoughts :: POST(e)PEDAGOGY part 1 :: Ana Vujanovic vs. Jelena Vesic from TkH [Teorija koja Hoda] on Vimeo.

Sharp Thoughts :: POST(e)PEDAGOGY part 2 :: Ana Vujanovic vs. Jelena Vesic from TkH [Teorija koja Hoda] on Vimeo.

TKH-PLATFORMA

u okviru projekta Raškolovano znanje(o^o)

Vas poziva na

OTVORENI DAN

(o^o)

Subota, 08. maj 2010, 19:00

NU “Božidar Adžija”, velika sala

(Radoslava Grujića 3, bivša Božidar Adžija)

Bojana Kunst / Jan Ritsema / Ana Vujanović

Otvoreni dan je javni kulturni događaj koji se bavi kolektivnim samoobrazovanjem u umetnosti i kulturi, koje razvijamo u okviru projekta Raškolovano znanje.

Raškolovano znanje je društveno-angažovana kulturna inicijativa koja dolazi sa nezavisne scene. Ona pokušava da toj sceni obezbedi materijalnu i konceptualnu infrastruktu za otvorene, kolektivne i nehijerarhijske procese proizvodnje, distribucije i razmene kritičkih znanja, kakvi su isključeni iz zvaničnog obrazovnog sistema.

Kakve su metode i šta je sadržaj takve inicijative, koji su njeni rezultati i nedostaci, kako se pozicionira prema obrazovnoj instituciji, koje društvene vrednosti promoviše? – to su pitanja o kojima ćemo na Otvorenom danu pokušati javno da mislimo i polemišemo.

——————————————————————————

http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net

http://www.facebook.com/home.php#/group.php?gid=78283563826

http://www.facebook.com/?ref=home#!/event.php?eid=119783401379399

———————————————————————————————-

:: PROGRAM ::

19:00 – 19:30

prezentacija projekta RAŠKOLOVANO ZNANJE :: Ana Vujanović

Ova kratka prezentacija namenjena je javnom predstavljanju projekta – njegovog koncepta, programa i politike. Tokom izlaganja Ana Vujanović će ponuditi (samo)refleksiju iskustava kroz koje smo prošli protekle godine, radeći sa prvom generacijom učesnika, a zatim najaviti izmene koje ćemo sprovesti tokom drugog ciklusa.

U att. mejla se nalazi Open Call – poziv za upis II generacije programa Raškolovano znanje.

Ana Vujanović je freelance radnica (teoretičarka, organizatorka, dramaturškinja) u oblasti savremenih izvođačkih umetnosti i kulture. Angažovana je u programu TkH platforme (Beograd) i Les laboratoires d’Aubervilliers (Pariz), i predaje na Univerzitetu umetnosti, Beograd. Koautorka je i urednica projekta Raškolovano znanje.

19:30 – 20:30

predavanje KAKO VAŠA UMETNOST, KOLEGA?* :: Bojana Kunst

Predavanje se bavi bitnim pitanjima s kojima se Bojana Kunst susreće poslednjih godina, radeći u oblasti samoobrazovanja. Autorka će se naročito baviti svojim radom u Maski i na Seminaru savremenih izvođačkih umetnosti u Ljubljani. Maska se uglavnom pozicionira u direktnoj vezi sa performansom kao političkom reartikulacijom mišljenja i prakse umetnosti. Ipak, važno je shvatiti da se poslednjih decenija dešavaju temeljne promene načina umetničkog stvaranja i rada. One su povezane sa procesima uopštavanja i apstrahovanja kritičkih procedura u savremenom društvu. Postoji li potreba da u tom kontekstu praksu ponovo učinimo pojedinačnom i obratimo pažnju na njenu materijalnost?

* Naslov predavanja je citat naziva slike Jorga Immendorffa Wo stehst du mit deiner Kunst, Kollege? (1973)

Predavanje je na engleskom jeziku, bez prevoda.

Bojana Kunst je filozofkinja, dramaturškinja i teoretičarka performansa. Angažovana je kao gostujući profesor na Univerzitetu u Hamburgu, gde predaje Studije performansa, i kao predavač na Primorskom univerzitetu u Kopru. Članica je uredništva časopisa MaskaAmfiteatarPerformance Research, i objavljuje teorijske tekstove u brojnim časopisima i zbornicima širom Evrope.

20:45 – 21:45

diskusija SAMOOBRAZOVANJE, ALI KAKO? :: Jan Ritsema

Jedan isti sadržaj učenja može imati različite rezultate, ukoliko ga sprovedemo metodama drugačijim od naučenih. Nije li onda metod ono što proizvodi sadržaj znanja? Nije li, stoga, ako želimo da stimulišemo kritičko samoobrazovanje važnije fokusirati se na to kako učimo, u kojim okolnostima i sa kojim pretpostavkama?

Diskusija je na engleskom jeziku.

Jan Ritsema je holandski pozorišni reditelj, izdavač i kulturno-umetnički aktivista. Nakon dugogodišnje uspešne rediteljske karijere u brojnim pozorištima širom Evrope, godine 2006. osnovao je PerformingArtsForum: PAF u St.Ermu u Francuskoj. PAF funkcioniše kao otvoreni istraživački, obrazovni i diskusioni forum za delatnike u savremenoj umetnosti, novim medijima, teoriji i kulturnoj produkciji.

od 21:45

konsultacije i razgovori potencijalnih učesnika u ciklusu 2010/11. i drugih zainteresovanih sa projektnim timom i učesnicima prve generacije Raškolovanog znanja

RAŠKOLOVANO.ZNANJE(o^o) je projekat kolektivnog samoobrazovanja koji se obraća savremenim nezavisnim kulturnim scenama u regionu, sa ciljem da istražuje i promoviše alternative tradicionalnom hijerarhijskom modelu obrazovanja. U pogledu metodologije, projekat problematizuje koncepte individualnog autorstva i ekspertize i zalaže se za otvorene kolektivne (samo)obrazovne strukture u kojima samoorganizovane zajednice obezbeđuju horizontalnu produkciju, razmenu i distribuciju znanja.

Raškolovano znanje realizuju TkH platforma iz Beograda (www.tkh-generator.net) i Kontrapunkt iz Skoplja (www.kontrapunkt-mk.org), uz podršku Švajcarskog Programa za Kulturu za Zapadni Balkan (www.scp-ba.net).

http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/digg_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/reddit_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/stumbleupon_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/delicious_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/technorati_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/google_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/myspace_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/facebook_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/twitter_48.png

(English) Preporučujemo :: KAFE NOVI DRUŠTVENI ODNOSI: POSLE RANSIJERA :: Rex

http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/digg_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/reddit_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/stumbleupon_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/delicious_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/technorati_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/google_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/myspace_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/facebook_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/twitter_48.png

Формати на работа во колективното самообразование :: Ана Вујановиќ

Поврзани концепти и термини: истражување, уметноста како истражување, експеримент, деинституционализација, расшколување, самоорганизација, методологија, open source

Актуелните културно-уметнички иницијативи и услови за работа на независните културни сцени денес, бараат нови формати на образованието, на учењето, на продукцијата и на размената на знаења, кои излегуваат од рамките на моделите востановени внатре званичните образовни институции. Како се разавиваат тие сцени, така и форматите стануваат сè поартикулирани и поорганизирани, нагласувајќи го со тоа значењето на процесот на самоорганизирано колективно учење, наместо стекнатите количества на знаења, кои се негов резултат. Покрај тоа, артикулацијата на форматот овозможува нивните методологии да се споделуваат со другите, а понатаму да се применуваат и/или другите да ги усовршуваат. Таа едновремено нè спасува и од претерано ентузијастичкото сфаќање на тие формати.

Во карактеристичните организирани формати на колективно само-образование спаѓаат: работилница, лабораторија, работна група и читачка група.

Работилница и лабораторија, онакви какви што ги познаваме во современата уметност и култура, се слични формати, често сфатени и како варијанти. Дури и нивната етимологија е иста – се однесуваат на „работењето”. Меѓутоа, тие не се исти на практично и на концептуално ниво.[1]

Работилницата најчесто се однесува на вештините или на некое слично практично (парче) знаење. Се реализира како организиран пренос на одредена техника, специфично знаење, вештина, искуство, метод и сл. Работилницата ја води водител/ка (најмногу 3) кој/а веќе ја поседува или владее со таа техника или вештина, а во неа учествуваат повеќе учесници кои се заинтересирани за нив. Во колективното само-образованје, групата собрана околу темата или предметот на заеднички интерес или околу заедничка цел, е онаа која бира и повикува одреден водител во склад со своите конкретни потреби. Работилницата е временски ограничена, и вообичаено трае од еден ден до една недела.

Лабораторија е замислена како поширока и помалку организирана инфраструктура, која вештачки обезбедува оптимални услови за експерименти, дискусии и креативни процеси на една група соработници. Образовната лабортаорија не мора да биде водена, таа хоризонтално ги собира соработниците во културно-уметничкиот процес, со цел да преиспитаат одредена тема, да ги тестираат методите на работа или да испробуваат нови решенија и идеи. Со оглед на тоа, лабораторијата обично има модератор/ка или фацилитатор/ка, а не водител/ка.

Лабораторијата може да се реализира и без предвидена должина на траење, како отворен процес, но од економски причини, тоа е редок случај, и таа главно се појавував како формат насочен кон решавање на одреден проблем.

Во концептуална смисла, иако работата е појдовна точка и за работилницата и за лабораторијата, таа во нив се третира на различни начини. Работилницата (анг. Workshop, порано поврзана со занаетите) е насочена кон „продажба и купување” на знаењето, кое подоцна може да се интегрира во работата на учесниците. Од друга страна, лабораторијата (од лат. Laborare > laboratorium „место за работа”) е насочена кон унапредување на работата преку проширување на знаењето за неа, преиспитување, преумување или дестабилизирање на претпоставките на знаењето ставено во експериментална ситуација.[2]

Работната група во оваа област е заедница собрана околу една заедничка образовна цел: посебна задача, истражувачки проект, одредена проблематика, тема и сл. Тоа е привремен формат мотивиран токму со таква цел, и после остварувањето на целта, групата се расформира. Бројот на членови, нивните улоги како и траењето и организацијата на работната група зависат од самите членови и од видовите цел. Во ситуација на колективно само-образување овој формат имплицира своевидно „пост-педагошко” поместување на позициите на оние кои знаат и на оние кои се подучувани, на оние кои поставуваат прашања и на оние кои даваат одговори. На тој начин, секој член на групатаможе да учи од останатите и да ги подучува, да ја насочува работата на групата и да ја следи насоката која ја предлага некој друг. Заради својата комплексност – која е резултат на повеќенасочното заедничарење преку образовниот процес и, од друга страна, на целта која е однапред поставена – работната група бара прецизна организација на структурата и на процесите на донесување одлуки. Во спротивно, лесно може да зачекори во стандардните хиерархиски образовни и истаржувачки ситуации.[3]

Читачката група е привремена образовна заедница, со тоа што нејзината работа е интелектуално насочена и фокусирана на проучување одредена литература. Таа обично не е мотивирана со посебни задачи и цели, туку со заедничко поле на интерес и  волја тоа да се истаржува низ читање, дискусија и разјаснување во колективната ситуација (но без очекување на заедништво). Типична форма на работа во рамките на групата е „семинарот”. Семинарите се практикуваат и развиваат и во офицјалниот високо образовен систем, кога група студенти се самоорганизараат заради заедничко читање на одредена книга или автор. Овој вид на работа, сконцентриран околу пишаните извори, ја имплицира рансиеровската хоризонтална образовна ситуација, каде што „книгата” е материјален артефакт, кој директно ги ангажира сите присутни интелигенции во нејзиното разбирање и интерпретирање[4]. Од работниот процес кој е резултат на читачката група, најмногу добиваат поединечните учесници, кои можат да работат и независно едни од други и чијашто соработка во читатачката група не подразбира нужно и солидарност или заедничка визија за културната или уметничката практика. Меѓутоа, читачката група може да биде и појдовна точка на некоја идно групно дејствување или акција.


[1] See more about art practice as research, laboratory and experiment in contemporary art in Ana Vujanovic: entries “Reasearch, Laboratory/Experiment”, and “Open Work”, Performance Research: Lexicon, vol. 11/ no. 3, Routledge, London, 2007.

[2] See more about popularity of research and labs in contemporary performing arts in Mårten Spångberg: “Overwhelming, The Doing of Research” (manuscript), 2006.

[3] See more in Oxana Timofeeva, “From the ‘Inoperative Community’ to the ‘Workgroup’”, at http://magazines.documenta.de/frontend/article.php?IdLanguage=1&NrArticle=702, May 17, 2009 / “Od ‘neoperativne zajednice’ do ‘radne grupe’”, TkH, no. 13, Belgrade, 2007.

[4] More precisely it is the situation of professor Jacotot; see: Jacques Ranciere, The Ignorant Schoolmaster: Five Lessons in Intellectual Emancipation, Stanford: Stanford University Press, 1991.

http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/digg_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/reddit_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/stumbleupon_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/delicious_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/technorati_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/google_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/myspace_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/facebook_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/twitter_48.png

Deschooling :: Сузана Милевска

поврзани поими: деинституционализација, самообразование, неформално образование, учење дома, доживотно учење, вмрежено учење/мрежи за учење, самоорганизација, вернакуларно

Критичкиот поим deschooling не може исклучиво да се поврзе со славниот стих на Пинк Флојд „не ни треба образование”. Тој не се залага за расчистување со секое образование и не се однесува на некаков повик за бунт против образованието. Пред сè, овој термин го поставува прашањето каква е едукацијата што треба да ја замени институционализираната, монополизираната, хиерахизираната и комодифицираната едукација што се реализира со векови. Иако „deschooling” зазвучува како некој вид поструктуралистички и деконструктивистички модел на критичка интерпретација на моќните режими на знаење базирани врз општество што контролира и образовен систем на контрола (да се присетиме на Жак Дерида, Мишел Фуко, Жил Делез) заслугата за терминот „deschooling” му припаѓа на Иван Илич. Тој го скова терминот „deschooling” во 1971 година во својата „old-skool” книга Deschooling Society.[i]

Иван Илич е австриски философ, општествен критичар, полимат и полиглот. Како свештеник (кон крајот на животот се откажува од Римокатоличката црква) патувал и живеел во разни места (Мексико, Соединетите држави, Германија), каде се посветувал на различни хуманистички цели. Тој е еден од претходниците на постколонијалната критика на црквата, тврдејќи дека емисарите и странските мисии се форма на индустриска хегемонија и како такви чин на  „борба за опстанок”. Уште поважно, тој се залагал за создавање дружељубиви, а не манипулативни институции, за универзална и само-насочена едукација, како и за меѓународни општествени врски, користејќи течни, неформални аранжмани. Иако понекогаш упатува на веќе постојни идеи на Everett Reimer и на Basil Yeaxlee, неговото дело е исклучително храбро и ги одразува неговите критички стојалишта за корумпираните институции на современата западна култура и нивните ефекти базирани врз старите и прифатени практики на образование, лекување, работа, движење, искористување на енергијата и економскиот развој. Тој јасно укажува на честото мешање на подучувањето и учењето, го одделува убедувањето од едукацијата, дипломата од знаењето и вештината на зборувањето од способноста да се каже нешто ново.

Тука доаѓаме до неколку идеи поврзани со повикот за „ deschooling”. Една од најважните и најнапредни алтернативи за институционализираното образование е раниот концепт за вмрежено учење што може да се најде во делото на Илич. Пред дури и интернетот широко да се распространи, тој пишува дека најрадикална алтернатива на училиштата би била мрежата или сервис-службата што на секој човек би му ја понудила истата  можност да ги споделува своите актуелни интереси со другите кои се занимаваат со истите интереси.[ii] Неговиот опис на вмрежениот систем за учење звучи исклучително иновативно и на моменти дури и пророчки во однос на времето кога се појавува:

Дејствувањето на мрежата за спојување по колегијална основа би било едноставно. Корисникот би се идентификувал со името и адресата и би ја опишал активноста за која би бил заинтересиран. Компјутерот би му ги пратил имињата и адресите на сите оние кои го поставиле истиот опис. Зачудувачки е што толку едноставна услуга никогаш широко не била користена за јавно вреднувана активност. [iii]

Вмрежено учење е значаен исчекор што ни помага да ја сфатиме важноста на радикалното размислување на Илич за нужните промени во едукацијата за поставување посовремени дискусии за само-образованието. Станува збор за процес на развивање и одржување врски меѓу луѓето и размена на информации, како и за комуницирање на начин што ќе го поддржи другиот во процесот на учење. Ако за институционализацијата на образованието се смета дека се стреми кон институционализација на општеството, следствено тој верува дека идеите за де-институционализација на образованието се почетна точка за де-институционализација на општеството.

Вмреженото учење (слично на учењето што произлегува од заедницата) е концепт кој е создаден многу подоцна и се базира врз принципите на учење во кој индивидуите создаваат online идентитет и креираат релации со други луѓе, разменуваат информации, со цел да го разменуваат и развиваат своето знаење. Како и да е, без разлика на технолошката разлика, тоа наликува токму на претскажувањето на Илич:

Актуелната потрага по нови образовни канали мора да биде претворена во потрага по нивниот институционална спротивност: образовните мрежи кои ја зголемуваат можноста за секој да го трансформира секој миг од својот живот во учење, споделување и грижа. [iv]

Концептот на вернакуларноста главно е поврзан со начинот на кој рационалниот јазик го игнорира мајчиниот јазик, но очигледно за Илич процесот на разнишување на мајчиниот јазик исто така е почетна точка за воспоставување општество на контрола преку образованието.

Иако многу значајно во доцните 60-ти и 70-ти од почетокот на 80-тите делото на Илич често беше занемарено заради оценките дека е премногу радикално и контроверзно. Некои од другите карактеристики кои му се припишуваат се: реакционер, левичар, конзервативец, марксист, анархист, либерален теолог, пророк, гуру, дружељубив гуру, учител, сонувал, мислител, философ, нонконформист, критичар на институциите, интелектуален стрелец, туку и „либертаријанец”.

Сепак, неговото сложено и универзално образование и неговата исклучителна ерудиција прават неговите текстови да бидат постојано изненадувачки и релевантни четива во рамките на различни контексти, особено во современите проекти кои се насочени кон само-образованието, како што е Расшколувано знаење: http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/?cat=4 . [v]

Фусноти:


[i] Illich, Ivan, Deschooling Society, Harrow; 1st Harrow Edition, edition 1972, or Marion Boyars Publishers Ltd, 2000

[ii] Illich, Ivan, “Introduction” Deschooling Society, <http://ournature.org/~novembre/illich/1970_deschooling.html>, Пристапено на 2009-05-15 .

[iii] Illich, Ivan, Deschooling Society, chapter six <http://ournature.org/~novembre/illich/1970_deschooling.html>, Пристапено на 2009-05-15 .

[iv] Ibid., chapter six

[v] Повеќе за концептот на Илич за „deschooling” и за неговите други дела во Smith, M. K. (1997, 2004, 2008), “Ivan Illich: Deschooling, conviviality and the possibilities for informal education and lifelong learning”, The encyclopedia of informal education, http://www.infed.org/thinkers/et-illic.htm, Accessed on 2009-05-17

http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/digg_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/reddit_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/stumbleupon_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/delicious_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/technorati_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/google_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/myspace_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/facebook_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/twitter_48.png

(English) Education and Self-learning :: Bojan Djordjev

Ova stranica trenutno nije dostupna na makedonskom.

http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/digg_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/reddit_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/stumbleupon_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/delicious_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/technorati_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/google_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/myspace_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/facebook_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/twitter_48.png

DESCHOOLING CLASSROOM :: basic info

Deschooling Classroom [Self-education in the arts and culture] is a project that addresses the contemporary independent cultural scenes in the region, researching and offering an alternative to the hierarchical models of education in the art and culture. Methodologically, the project moves away from the concepts of individual authorship and expertise, and advocates open collective educational structures where self-organised communities facilitate horizontal production, exchange and distribution of knowledge.

The project is organised by TkH (Walking Theory) platform for performing arts theory and practice from Belgrade (http://tkh-generator.net) in partnership with Kontrapunkt, from Skopje (http://kontrapunkt-mk.org).

Its specific objectives are:

  • to raise the awareness of potentialities of self-education, and to develop methodologies for alternative education in contemporary art and culture;
  • to offer studying new and hybrid fields of contemporary culture and art and to help sharing the critical knowledge among art and cultural practitioners;
  • to stimulate collaboration among those who aim to intervene in the existing cultural system;
  • to challenge the conceptual and infra-structural set-up of cultural institutions; and
  • to create new supporting infrastructures for the independent cultural scenes.

The project builds upon international trends of alternative educational culture that appeared in late 20th century in the context of post-Fordist capitalist societies[1]. The wide ranging initiatives try to critically reflect the mainstream education and to find various alternatives, more appropriate to the new social conditions and increased importance of the service industry. Our project is concentrated on independent cultural scenes in the age of transition in the Balkans, where self-organisation and self-education are necessary for the actors to act critically and to be socially relevant and engaged. Its theoretical background is contemporary critical theory, and some of the main references are: Jacques Rancier’s reflections from Ignorant Schoolmaster,[2] Jean-Luc Nancy’s theses on collaboration and belonging, and Ivan Illich’s radical thoughts from Deschooling Society.[3]

Programme of the project runs through two “vectors”:

  1. Content – the programme is orientated toward critical, inter-disciplinary, hybrid knowledge in the field of contemporary art and culture; wherein possible topics include: Curatorial practices in visual and non-visual arts, Interdisciplinary dramaturgy; Free software and digital technology; Inter-medial artistic production, etc;
  2. Methodology – various forms of research and learning about skills and principles of self-organisation and self-education will be organised, e.g. workshops about facilitation, practical advices for running an NGO, discussions about models of decision making processes and about non-hierarchical group work, etc.

In terms of activities, the project is organised in two cycles through which each “generation” will go through the process of collective self-education. Each generation consists of 3-4 working groups gathered around common themes in the above mentioned fields. All the groups have regional character and include 6-8 members from both Belgrade and Skopje. They will participate in following programmes:

  • Open Week is 3-day event, consisting of workshops, lectures and presentations, whose aim is to attract attention and raise awareness about self-education – therefore these will be open to the general public. The open weeks will be organised in Belgrade in 2009 and in Skopje in 2010, and they are departing points for each generation.
  • Incubator comprises a long-term (6 months) collaborative work of the working groups. Their curricula will be designed by the participants, and include a continual self-educational process of the groups in Belgrade and Skopje via video link, and programmes facilitated by invited guest lecturers every month.
  • Summer School is intense one-week educational event, held once per cycle/year. It is created by the participants of all groups from one generation, for themselves and also for the others interested in the topics, especially those from the region. The summer schools will be organised in Ohrid in 2009 and in 2010 probably in Montenegro (will be decided afterwards).
  • Timeshare Campus is accommodation/work structure that facilitates the collaboration between the participants during the time of preparing collective cultural productions with which each cycle is finalised. Two apartments in Skopje and Belgrade will be rented and made available to the groups in the period of two months. The collaborative products can be e.g. video, fanzine, installation, web site, etc. They will be publicly presented in the region afterwards.
  • The project will end with the production of a Toolbox. It includes a Handbook on self-education, written by the participants, organisers, and guests/lecturers. Also, we will make a documentary film, which presents the project and its potential for application in other contexts. The Toolbox will be publicly presented locally and regionally, aiming to obtain visibility and to impact other regional scenes.

[1] I.e. the context of dominancy of immaterial labour, so called “cognitive capitalism”. See more in: Paolo Virno, Grammar of the Multitude; For an Analysis of Contemporary Forms of Life (2004), New York: Semiotext(e).

[2] Jacques Ranciere: The Ignorant Schoolmaster: Five Lessons in Intellectual Emancipation (1991), Stanford: Stanford University Press.

[3] Illich, Deschooling Society (1971), London: Marion Boyars, available at http://www.preservenet.com/theory/Illich/Deschooling/intro.html.

http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/digg_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/reddit_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/stumbleupon_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/delicious_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/technorati_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/google_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/myspace_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/facebook_48.png http://www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net/wp-content/plugins/sociofluid/images/twitter_48.png

Tag Cloud